جوان در اجتماع (بررسی نقش تربیتی والدین برحضور جوان در اجتماع)

 جوان در اجتماع (بررسی نقش تربیتی والدین برحضور جوان در اجتماع)

جوان در اجتماع از پسر و دختر، بخش اعظم جامعه را تشكيل مي دهند. و همين جوانان مسئوليت اداره كشور را در آينده بر عهده خواهند گرفت. جوان در اجتماع با افزايش سطح آگاهي و دانش در زمینه هاي مختلف و با بهره گیری از اين نيروي ارزشمند در تمامي عرصه هاي زندگي اجتماعي می تواند حضور فعال و موثر خود را عینیت بخشد.

حضور موثر جوان در اجتماع مستلزم این است که والدین باید نسبت به تربیت فرزندان خود حساس باشند زیرا اولین کانونی که انسان در آن قدم می‌گذارد کانون خانواده است و هیچ نهاد و مسئولی به اندازه والدین دلسوز فرزند ایشان نخواهد بود.

آگاهی‌های خانواده از تربیت جوان در اجتماع

خانواده اولین کانونی است که انسان در آن قدم می‌گذارد. سرنوشت این انسان در ابتدای امر به تربیت پدر و مادر بستگی دارد. جوان در اجتماع بازتاب اخلاق و رفتار والدین درجامعه است. و تفکرات تربیتی والدین نه در حرف که به سبب تربیت فرزندان نمایان می‌شود. والدین باید آگاهی‌های لازم برای تربیت جوان در اجتماع را داشته باشند تا در مسیرتربیت فرزندان خود به مشکل برنخورند، و بتوانند انسانی تربیت نمایند که فرزند زمانه خویش باشد.

توجه والدین به نیاز های جوان

نیاز جوان با خواسته‌های جوان دومقوله جداست این نیازها می‌تواند عاطفی، جسمی، جنسی و مادی و….. باشد که درهر انسانی متفاوت است و شاید نتوان معیار واحدی برای همه انسان‌ها در نظر گرفت که البته انسان‌ها مشترکاتی هم دارند. والدین می‌توانند با برنامه‌ریزی و مدیریت سن جوان خود این دوران را به سلامت طی نمایند. متاسفانه اکثر خانواده‌ها نه آگاهی لازم از نیازها و خواسته‌های جوان در اجتماع دارند و نه خود را مکلف به برطرف کردن این نیازها و خواسته‌ها می‌دانند . آنها تنها درصدد برآورده کردن نیازهای مادی فرزندان از جمله پوشاک و خوراک و…هستند. نداشتن آگاهی پدر و مادر از این مساله ضربات جبران ناپذیری به جوانان در اجتماع در این سنین می زند.

احترام گذاشتن به شخصیت جوان در اجتماع

جوان با رشد فیزیکی بدن شخصیتی را برای خود ترسیم می‌نماید که انتظار دارد دیگران بدان احترام بگذارند و این انتظار از والدین بیشتر است. اگر والدین در تربیت جوان دراجتماع با اکرام و احترام از شخصیت آنها یاد کنند اطرافیان نیز با احترام با جوان برخورد خواهند کرد و اگر والدین به فرزند خود بی حرمتی نمایند و به سبب برخی اختلافات خانوادگی در جمع دوستان و آشنایان با احترام با فرزند خود برخورد نکنند. دیگران نیز هیچ ارزشی برای جوان در اجتماع و خانواده قائل نخواهند بود.

همانطور که گفته شد یکی از روش های  تربیت جوان در اجتماع و خانواده تکریم و احترام او است . احترام به جوان مصادیق متعددی دارد. از جمله با احترام صدا کردن نام او و گوش دادن به سخنانش هنگام صحبت کردن و مشورت خواستن از وی هنگام مشکلات و شنیدن نظرات او هنگام اظهار نظر و بازخواست و تنبیه نکردن در جمع دوستان و آشنایان . رعایت این موارد می‌تواند شخصیت جوان را افزایش داده و جوانی به بار آید که مورد احترام دیگران است .

مشورت با جوان

با رشد فکری و عقلی جوان، توانایی‌های اجتماعی را در خود احساس می‌کند و این توانایی‌ها در معاشرت با عموم مردم و کسب آموزش‌هایی از افراد، شکل تازه ای به خود می‌گیرد.

چه بهتر است از افکار جدید و اندیشه نو جوان در اجتماع و در خانواده استفاده کرد و از آنها در مسائل مختلف  مشورت گرفت. تا جوان ترغیب به تولید فکر و اندیشه نو شده و اعتماد به نفس در بیان نظرات و عملکرد آن‌ها پیدا نماید.

همه می دانیم که آینده متعلق به نسل جوان است و لذا والدین موظف‌اند که شخصیت جوان در اجتماع و خانواده را با اعتماد به نفس بالاتر و مولد فکر و اندیشه نو تربیت نمایند.

نقش والدین دراستقلال طلبی جوان در اجتماع

حس استقلال طلبی غریزه‌ای ذاتی در انسان است و هر انسانی مستقل بودن را دوست دارد. در سن جوانی حس استقلال طلبی به شکل قابل ملاحظه ای رشد می کند. والدین برای تجلی حس استقلال  طلبی جوان در اجتماع و خانواده با احترام گذاشتن و کمک در جهت هدفمند کردن این حس نقش مهمی را ایفا می کنند.مستقل تربیت کردن جوان در اجتماع یعنی اعتماد به او و کمک به گرفتن تصمیماتش در شرایط گوناگون و افزایش حس اعتماد به نفس و ترغیب به تفکر و برنامه ریزی در شرایط مختلف زندگانی است.

نیازمندی جوان به محبت

نیاز به محبت از ابتدایی‌ترین نیازهای هر انسان است. بر اساس محبت است که خانواده تشکیل و نوزادی متولد می‌شود و بر مبنای محبت والدین خادمی فرزند خود را می‌کنند. سن جوانی اوج محبت پذیری انسان است پسران به دنبال محبت کردن و دختران به دنبال مورد محبت قرار گرفتن هستند.

والدین اگر بتوانند این نیاز فرزندان خود را در کانون خانواده برطرف نمایند و محبت اصلی را به طور عملی به فرزندان خود بیاموزند جوانان در اجتماع به دنبال محبت‌های کاذب نخواهند رفت و اگر به هر طریقی مورد محبت قرار گرفتند قدرت تشخیص محبت کاذب از محبت اصلی را خواهند داشت زیرا شخصی که سکه اصلی در اختیار داشته باشد، توان تشخیص سکه جعلی را خواهد داشت.

بنابراین یکی از وظایف والدین برای تربیت جوان در اجتماع و خانواده، محبت به او و آشنا کردن آن ها با محبت‌های کاذب است تا جوانان درصورت روبه روشدن با محبت‌های کاذب در اجتماع یا فضای مجازی بتوانند خود را از دام‌های پهن شده برهانند و در کانون خانواده به برطرف کردن نیازهای عاطفی خود بپردازند.

ارتباط دوستانه والدین با جوان

یکی از روش های تربیت  والدین  برای حضور جوان در اجتماع و خانواده ، برقراری ارتباط دوستی با او است .پدر ومادر علاوه بر حفظ حرمت و رعایت ادب و احترام ،اعتماد فرزندان خود را جلب می کنند و اسرار و درددل های فرزندان خود را می شنوند.رابطه دوستی اجازه نمی‌دهد فرزندان با وجود تفاوت سنی و فاصله زمانی از پدر و مادر خود فاصله بگیرند.

در نتیجه این که تربیت جوانان بر عهده پدر و مادر است. والدین باید نسبت به تربیت فرزندان خود حساس باشند و تربیت فرزند خود را به دست جامعه و مدرسه و دانشگاه و تلویزیون و…. نسپارند زیرا اولین کانونی که انسان در آن قدم می‌گذارد کانون خانواده است و هیچ نهاد و مسئولی به اندازه پدر و مادر دلسوز فرزند ایشان نخواهد بود.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

-- بارگیری کد امنیتی --